در دهه ۱۹۷۰، اورلاندو خسوس بیشتر از یک بوکسور بود: او روح سخت لیسبون را با باشگاه‌های محلی، شب‌های پرتنش و شخصیت‌های حاشیه‌ای که نسل را شکل دادند، تجسم می‌کرد. این یک پرتره صمیمی و ناقص است، جایی که دوربین حرکات و صداهایی را ثبت می‌کند که هنوز مقاومت می‌کنند و در حال حفظ زمانی هستند که در حال ناپدید شدن است، حضور اورلاندو خسوس و لیسبونی که او را شکل داد.